Herkes O’na SAV Hayran

Herkes O’na SAV Hayran

 

Dün bir seçimi daha geride bıraktık. İnşallah artık gerilim bitip normal hayata başlarız.  

 

Güzel ülkemiz için bu referandum sonucunun tüm ülkemize huzûr selâmet birlik beraberlik getirmesini, hakkımızda hayırlı olmasını niyâz ederiz.

Akülü sandalyeye binip oy kullandıktan sonra havada güzel olunca annem ve yeğenim Nuriye İrem ve İsa'yla (resmi o çekti) birlikte evimize yakın, Sincan Fatih semtinde bulunan dünyanın 6. büyük parkı Harikalar Diyarı'ında dolaştık. (16 Nisan 2017)

Geçen nette bir araştırma yaparken Peygamber Efendimizi SAV öven bazı gayrı müslimlere rastladık. Bugünkü yazımızda Peygamber Efendimizden SAV bahsetmek istiyoruz. Zira içinde bulunduğumuz hafta kutlu doğum haftasıdır. ( 13-20 Nisan )

 

Babacım yaşlandığı için çok zorlanıyor, Cuma namazlarına götüremiyor. Cuma’nın zirvesi Cuma Hutbesini evde TRT Diyanet TV’de canlı izliyoruz. Bu hafta hutbe konusu kutlu doğumdu. (14.04.2017)

 

Geçenki bir yazıda yine belirtmiştik. Biliyorsunuz hidayet yolculuğumuz 2003’te Kuran’ın Türkçe Mealini okumamızla başlamıştı. Her ayeti defalarca okuyarak altı ayda bitirmiştik. Ve dine susuzluğumuz iyice artmıştı.

 

Okuma yazma bilmeyen bir ümmi olan Hz. Muhammed’in SAV hayat öyküsünü çok merak ettim. Tanımak istedim. Piyasada o kadar çok çeşit kitap vardıki, şaşırıp kaldım.

 

İlahiyatçı komşum Efkan Vural hocamdan yardım istedim. Celal, ehli sünnet alimlerinin kitaplarını okumalısın, diyerek iki cilt ansiklopedi verdi, bir ayda okudum.

 

“Celal, öncelikle Kuran’ı ve hadisleri iyi okuyup öğrenmelisin ki, Peygamber Efendimizin SAV yolu demek olan ehli sünnet çizgisini kavrayasın ve kimler bu yolda anlayabilesin.

 

Celal, her yazar kendi görüşünden Peygamberimizi SAV anlatır. Eğer bir konuda kesin kaynak vermemişse, demek bu yazar böyle düşünüyormuş, diye okumalısın.” , demişti.

 

Yıllarca Efendimizle ilgili onlarca kitap okuduk ve TV programları izledik.

 

Biz engellilerin empati yeteneğimiz çok gelişmiştir. Empati yaparak yani Efendimizin SAV yerine kendimizi koyarak, ağladığımız Efendimizin SAV mübarek hayatından birkaç kesitten bahsetmek istiyoruz:

 

Allah’ın en sevdiği kulu ve elçisi Hz. Muhammed Mustafa SAV miladi 20 Nisan 571 Pazarı Pazartesiye bağlayan gece sabaha karşı dünyayı şereflendirmiştir.

 

Efendimiz SAV dünyaya yetim gelmiştir. Allah, annesi Amine ona hamileyken babası Abdullah’ı yanına almıştır. Efendimiz SAV altı yaşındayken annesi, iki yıl sonra da ona bakan dedesi Abdülmuttalip Hakk’a yürümüştür.

 

Empati yapmam kolay oldu. Zira annem altı ayllıkken annesi ölmüş, annem ilkokuldayken de babasını kaybetmiş. Babannesinin koynunda çok uyumuş. O da ölünce çok ağlamış. Annemin hali Efendimizi SAV düşündürür ve her defasında ağlarım.

 

Efendimiz Mekke’de islamı tebliğ etme şansı kalmayınca yüz km doğudaki Taif şehrine gidiyor. Taif’liler tarafından taşa tutulan Efendimiz SAV ve evlatlığı Zeyd yara bere içinde kanlar içinde Taif’ten çıkıyorlar.

 

İnsanları cennete götürmek istemekten başka ve bunun için islama gir, kurtul demekten başka suçu olmayan Efendimize SAV dağlardan sorumlu melek geliyor ve diyor ki:

 

-Ya Resulallah! Yüce Allah der ki, Muhammed’ime sor, eğer isterse şu iki dağı birbirine çarp, Taif helak olsun.

 

Efendimiz cevaben: “Allah’ım onları affet, onlar bilmiyor, bilseler yapmazlardı.” Buyurmuştur. Ne merhametli bir Peygamberimiz var.

 

Hz. Mevlana, o kabul olunan dua hürmetineki Efendimize dil uzatanların dili anında kurumuyor, der.

 

Yazıyı uzatmamak için burada kesiyoruz, tekrar hatırlamak isterseniz müsait olduğunuzda Efendimizin SAV mübarek hayatını burdan okuyabilirsiniz:

 

http://www.kurandan.com/db/peygamberimizinhayati.htm

 

Şimdi başlıkta geçen Efendimize SAV hayran olan ünlü gayrı müslimlerden (müslüman olmayan) birkaçının söylediklerini aktaracağız:

 

PROF. CARLYLE

 

Dünyanın tanıdığı en büyük ilim adamlarından biri olan İskoçyalı Thomas Carlyle (1795-1881) diyor ki:

 

“Hazret-i Muhammed aleyhisselâm gelmeden evvel, Arapların bulundukları yerlere kocaman bir ateş parçası sıçramış olsaydı, kuru kum üzerinde kaybolup gidecek ve hiç iz bırakmayacaktı.

 

Fakat Hazret-i Muhammed aleyhisselâm gelince bu kuru kum dolu çöl, sanki bir barut fıçısına döndü. Delhi’den Granada’ya kadar bütün yerler birdenbire semâya yükselen alevler hâline geldi. Bu büyük zât sanki bir şimşekti. O’nun etrafındaki bütün insanlar, O’ndan ateş alan parlayıcı maddeler hâline dönüştüler.”

 

MAHATMA GANDHİ

 

Hindistan’ı İngiliz sömürgesi olmaktan kurtaran Hintli lider Mahatma Gandhi (1869-1948), İslâm dinini ve Kur’ân-ı kerîmi inceledikten sonra şunları söylemiştir:

 

“İslâm dîni yalancı bir din değildir. Hintlilerin bu dîni saygı ile incelemelerini isterim. Onlar da İslâmiyet’i benim gibi seveceklerdir. Ben, İslâm dininin Peygamberinin ve O’nun yakınında bulunanların nasıl hayat sürdüklerini bildiren kitapları okudum.

 

Bunlar beni o kadar ilgilendirdi ki, kitaplar bittiği zaman bunlardan daha fazla olmamasına üzüldüm. Ben şu kanaate vardım ki, İslâmiyet’in çok süratle yayılması, kılıç yüzünden olmamıştır.

 

Aksine herşeyden evvel sadeliği, mantıki olması ve peygamberinin büyük tevazuu, (alçak gönüllülüğü) sözünü dâima tutması, yakınlarına ve müslüman olan herkese karşı sonsuz bağlığı yüzünden İslâm dîni birçok insanlar tarafından seve seve kabul edilmiştir.”

 

LAMARTİNE

 

Dünyaca tanınmış büyük Fransız edibi ve devlet adamı Alphonse De Lamartine (1790-1869) Türkiye Tarihi adlı eserinde Muhammed aleyhisselâm için şöyle diyor:

 

“Hazret-i Muhammed bir yalancı peygamber miydi? O’nun eserlerini ve tarihini inceledikten sonra bunu düşünemeyiz. Çünkü yalancı peygamberlik iki yüzlülüktür. İki yüzlülükte inandırma kuvveti yoktur; yalanda da doğruluğun kudreti bulunmaz.

 

Mekanikte bir cisim atıldığı zaman onun varabileceği yer, fırlatma gücü ile orantılıdır. Bir manevî ilhamın gücü de onun meydana getirdiği eser ile orantılıdır. Bu kadar çok şey taşıyan, bu kadar uzaklara kadar yayılan ve bu kadar uzun zaman aynı kudrette devam eden bir “Fikir” (Yani İslâmiyet) yalan olamaz. Bunun çok samimi ve çok inandırıcı olması gerekir.

 

O’nun hayatı, uğraşmaları, memleketininin hurafelerine ve putlarına kahramanca saldırıp onları parçalaması, puta tapan çoğunluğun hiddetlerine karşı koymak ataklığı, kendine saldırdıkları hâlde, 13 sene Mekke’de buna dayanması, hemşehrileri arasında türlü hâdiseler çıkartmak ve kendini adetâ kurban yerine koymak gibi hâllere tahammül etmesi, Medine’ye hicreti, durmadan yaptığı teşvikler ve verdiği vaazlar, çok üstün düşman kuvvetleriyle yaptığı savaşlar, kazanacağına olan itimadı, en büyük felâket zamanında bile duyduğu insan üstü güvence, zaferde bile gösterdiği sabır ve tevekkül, sözlerini kabul ettirme hırsı, sonsuz ibâdeti, Allah’la mukaddes konuşmaları, ölümü, ölümünden sonra da devam eden şan ve şerefi, zaferleri O’nun hiçbir zaman bir yalancı peygamber olmadığını, tam aksine büyük bir imâna sahip bulunduğunu gösterir.

 

Filozof, Hâtip, peygamber, kanun koyucu, cenkçi, insan düşüncelerini etkileyici, yeni doğmalar koyan ve yirmi büyük dünyâ İmparatorluğu ile bir büyük İslâm devleti kuran kişi: İşte Muhammed (sallâllâhü aleyhi ve sellem) budur!

 

İnsanların büyüklüğü ölçmek için kullandıkları bütün mikyaslarla ölçülsün; acaba O’ndan daha büyük bir şahıs var mıdır? Olamaz!” Bu arada son yıllarda Avrupa ve Amerikalı çeşitli araştırıcılar tarafından yapılan tarih boyunca en büyük insan kimdir, en mükemmel insan kimdir, gibi araştırmalarında, gerek insan zihni vasıtasıyla ve gerekse kompüterlerle yapılsın daima “Hazret-i Muhammed’dir (sallâllâhü aleyhi ve sellem)” hükmü ile neticelendiğini de unutmamak gerekir.”

 

Yazımızı Efendimizin SAV kısa 40 hadisiyle bitirmek istiyoruz:

 

1-Âfetü’l ilmi en nisyanü: İlmin afeti unutmaktır.

2-Ettuhuru şatru’l iman: Temizlik imanın yarısıdır.

3-A’kilhâ ve tevekkel: (Deveyi) bağla ve tevekkül et.

4-Sûmû tesihhû: Oruç tutun, sıhhat bulun.

5-Es-salâtü imâdü’d dini: Namaz dinin direğidir.

6-Talebü’l helali cihadün: Helal peşinde koşmak cihaddır.

7-El-kelimü’t tayyibetü sadakatün: Güzel söz sadakadır.

8-El cennetü tahte zılâli’s süyuf: Cennet kılıçların gölgesi altındadır.

9-El mecalisü bi’l emaneti: Meclislerdeki sözler emanettir.

10-Ed-dellü alel hayri kefailihi:Hayra vesile olan yapan gibidir.

11-El cennetü dâr-ül eshıya: Cennet cömertler yurdudur.

12-Es- savmü nısf’us sabr: Oruç sabrın yarısıdır.

13-Es sabru nısf’ul iman: Sabır imanın yarısıdır.

14-Et tebessümü sadakatun: Tebessüm etmek sadakadır.

15-Es sabru miftahul ferec: Sabır, başarının anahtarıdır.

16-Es sabru ınde sadmetül ula: Sabır, musi,betin ilk  anındakidir.

17-Efdalü’l ibadeti edvamuha: İbadetin efdali devamlı olanıdır.

18-El Kur’anü hüved deva: Kur’an, sırf devadır.

19-Men samete reca: Dilini tutan kurtuldu.

20-Re’sü’l hikmeti mehafetullah: Hikmetin başı Allah korkudur.

21-El idetü atiyyetün: Vaad edilen verilmelidir.

22-Ed duaü silahu’l mümin: Dua müminin silahıdır.

23-İsmah yusmah leke: Müsamaha et ki sende göresin.

24-Es salatü nur’ul mümin: Namaz müminin nurudur.

25-En nedametü tevbetün: Pişmanlık tövbedir.

26-El mescidü beytü külli takiyyin: Mescid, takva sahiplerinin evidir.

27-Ed dinü en nasiha: Din nasihattir.

28-Ed duaü hüvel ibadetü: Dua ibadettir.

29-El cümuatü haccü’l mesakin: Cuma fakirlerin haccıdır.

30-Hüsnü’s suali nısfu’l ilim: Güzel soru, ilmin yarıdır.

31-Es selamü kable’l kelam: Önce selam, sonra kelam.

32-İzâ gadibte fe’skut: Öfkelendiğinde sus.

33-Kesretü’d dahiki tumitül kalb: Çok gülmek kalbi öldürür.

34-Es savmu cünnetün: Oruç kalkandır.

35-Es subhatü temneu’r rızk: Sabah uykusu, rızka engeldir.

36-El hamrü ummü’l habais: İçki, kötülüklerin anasıdır.

37-Zina’l uyûni en nazaru: gözlerin zinası bakmaktır.

38-El kanâatü mâlün la yenfedü: Kanaat bitmez bir sermayedir.

39-El hayaü minel iman: Hayâ(utanma duygusu) imandandır.

40-El mer’ü ala dini halilihi: Kişi, arkadaşının dini üzeredir.

 

 

Celalin Penceresinden

 

 

Mesnevi Okumaları - 12

Mesnevi Okumaları - 12

 

Sevgili gönül dostlarımız, Sertarik Mesnevihan Şefik Can’ın (1909-2005) Mesnevi tercümesinde Hz. Mevlana’nın Mesnevi’ye yazdığı Önsözü hatırlatarak başlamak istedik:

 

Hayat Nur Artıran ve Şefik Can

"Bu kitap, Mesnevi kitabıdır. Mesnevi, hakîkate ulaşmak ve Allah'ın sırlarına agâh olmak, akıl erdirmek isteyenler için bir yoldur. Mesnevi, din asıllarının asıllarının asıllarıdır. Allah'ın en büyük şaşmaz şerîati, hakîkate giden nurlu yoludur. Mesnevi, içinde kandil bulunan kandilliğe benzer. Sabahlardan daha nurlu bir surette parlar. Hakîkati arayan gönüller için bir cennettir. Mesnevî'nin pınarları var, dalları var, budaklan var, bu pınarlardan bir tanesine "Selsebîl" derler. Burası makam sahiplerince, kalpleri uyanık insanlarca en hayırlı duraktır. En güzel dinlenme yeridir. Hayırlı insanlar, iyi kimseler, orada yerler, içerler, neşelenirler, ferahlanırlar.

 

Mesnevi imanlılara şifâ, imansızlara hasrettir. Nitekim, Hakk: "Kur'ân-ı Kerîm ile çoğunun yolunu azıtır, çoğunun yolunu doğrultur. Hidâyete eriştirir." demişlerdir. Şüphe yok ki Mesnevi, temizlenmiş kişiler için gönüllere şifâdır. Hüzünleri giderir. Kur'ân'ı açıkça anlamaya yardım eder. Huyları güzelleştirir. Gönülleri temiz-insanlardan, hakîkati sevenlerden başkalarının Mesnevî'ye dokunmalarına müsâade yoktur.

 

Mesnevi âlemlerin Rabbi'nden gönüle inmiş hakîkatleri ihtiva eder. Gerçekten de Mesnevi Rabbü'l-âlemîn tarafından ilham olunmuş bir kitaptır. Bâtıl, onun ne önünden ge-lebilir, ne de ardından. Allah onu korur."

 

Biz bu Mesnevi yazılarında o manevi Mesnevi denizinden birkaç damla serpiyoruz.

 

Sözü kısa kesmek gerek vesselam. Buyrun birkaç katre (damla) :

 

İBLİS HASTALIĞI

 

Kendini olgun sanmaktan daha kötü bir hastalık olmaz. Bu hastalık İblis hastalığıdır.

 

Varlık, ancak yoklukta görünebilir. Zenginlerin zenginliği, ancak yoksullara yaptıkları cömertlikle belli olur.

 

(Çok çarpıcı bir tespit. Esas zengin cömert olanmış. Nokta.)

 

Her nerede yokluk, eksiklik bulunursa, orası bütün sanatların, hünerlerin aynası olur.

 

Zayıf, hasta bulunmazsa hekîmlik sanatının güzelliği nasıl olur da ken dini gösterir.

 

Noksanlar, kemal vasfının; olgunluğun aynasıdır. Horluk da üstünlüğün, büyüklüğün aynasıdır.

 

Çünkü, zıttı meydana çıkaran, onun zıttı olan şeydir. Balın tatlılığı, sirkenin ekşiliği ile belli olur.

 

Kendi noksanını gören kişi, olgunlaşmaya doğru on at çatlatarak koşar.

 

(Çok çarpıcı bir tespit daha. İnsan hep kendini yetersiz görmeli.)

 

Kendini olgun sanan zavallı ise, Celâl sahibi Allah'a doğru, bu zannı yüzünden yükselemez.

 

Ey kendini olgun gören kişi, senin ruhunda kendini olgun sanmaktan daha kötü bir illet olamaz.

 

Senden bu kendini beğenme, kendini olgun görme hastalığı, gidinceye kadar gönlünden, gözünden çok kanlar akar.

 

Bu hastalık, İblis hastalığıdır. İblis, benliğe kapılmıştı da; "Ben Âdem'den daha hayırlıyım." demişti. Aslında bu hastalık, her mahlûkun, her insanın nefsinde vardır.

 

İblis hastalığına tutulmuş kişi, her ne kadar bazen kendini hor ve mütevazi görür, öyle gösterirse de sen dibinde pislik bulunan bir derenin suyunun saf görünüşüne aldanma...

 

Ey alçak gönüllülük, tevazu perdesi altında benlik hastalığını gizleyen kişi, birisi denemek kastı ile seni kızdıracak, coşturacak, karıştıracak olursa, içinde pislik bulunan su bulanır da pisliğin rengi meydana çıkar.

 

(Gerçek Tevazu sahibi kişi asla hiçbişeye sinirlenip bağırmaz.)

 

Ey genç, ey toy kişi, her ne kadar, senin varlığının ırmağı, kendini sana saf duru ve lekesiz gibi gösterirse de aldanma. Onun dibinde pislik vardır; bulanmak için fırsat beklemektedir.

 

Yol bilen, anlayışlı pîr, nefis ve ten bağlarına ark açar, su akıtır da oradaki pislikleri temizler.

 

Pis ve murdar bir su akıntısı necaseti, pisliği temizleyebilir mi? İnsanın kendi bilgisi, kendisinde bulunan aşağı duygulan içinden süpürüp atabilir mi?

 

Bir kimse, kendi deresini nasıl temizleyebilir? İnsanın bilgisi, ancak Allah'ın ilminden feyz alınca yararlı olur.

 

SAPITAN VAHİY KATİBİ

 

Vahiy kâtibine vahyin ışığı vurunca, âyeti Peygamber efendimizden önce okuması ve "Bana da vahiy geliyor." diye sapıtması

 

Hz. Osman'dan önce bir kâtip vardı ki, vahiy olunan âyetleri dikkatle yazmaya çalışırdı.

 

Hz. Peygamber kendisine vahy edilen âyetleri söyleyince, o hemen bir kâğıda yazardı.

 

Vahyin nûrlan o kâtibe de vuranca, gönlüne bazı hikmetler doğardı.  

 

Peygamberimiz de, önün gönlüne doğan hikmetleri aynen ifade bu yururdu. O zavallı kişi, bu yüzden ne oldum delisi oldu da yoldan çıktı.

 

"Allah nuru ile nûrlanan peygamber ne söylüyorsa, o hakikat, benim gönlüme de doğuyor." demeğe başladı.

 

Onun bu düşüncesinin ışığı, Resûlullah Efendimize aksetti. Allah'ın kahrı da, o kâtibin canına geldi çattı.

 

Hem kâtiplikten çıktı, hem dinden. Kin güderek, Resûlullah Efendimizin ve İslâm Dininin düşmanı oldu.

 

Hz. Mustafa (s.a.v) Efendimiz; "Ey inatçı kâfir, mademki nûr sendendi, neden şimdi nursuz kaldın, kapkara kesildin?

 

Eğer ilâhî bir nûr kaynağı olmuş olsaydın, senden böyle kapkara su fışkınr mı idi?" diye buyurdu.

 

Şunun bunun yanında adı kötüye çıkmasın diye kâtip, ağzını açıp bir şey söylemedi.

 

Bu nedenle, için için yanıp yakılıyor, fakat tuhafı şu ki, gururundan tevbe edemiyordu.

 

Ah ediyordu, fakat bu faydasız bir ah idi. Zira kılıç gelmiş başı uçurmuştu.

 

Hikmetin gönlüne aksedişi, o kötü huylu kâtibi yoldan çıkardı. Sen de kendini görme, kendinde bir şeyler bulma da, bu görüşün seni doğru yoldan saptırmasın.

 

(İnsan manevi büyüğünün karşısında gönlüne ve diline sahip olmalı.)

 

İLAHİ AŞK ŞARABIYLA MEST OLMUŞ KİŞİLERDEN BAŞKA HERKES ÇOCUKTUR

 

Çünkü meyhaneden çıkıp yolunu kaybeden sarhoş, çocukların maskarası olur.

 

O böyle düşe kalka giderken, çocuklar peşine düşerler. Çocukların onun sarhoşluğundan, içtiği şarabdan aldığı manevî zevk ve neşeden haberleri bile yoktur.

 

Sarhoş ise sağa sola yalpa vurur. Bazen yola yıkılır, çamurların içine düşer, her ahmak da ona güler durur.

 

İlâhî aşk şarabıyla mest olmuş kişilerden başka, bütün halk, çocuktur.

 

Nefsin isteklerinden kurtulanlardan gayrı erkeklik çağına girmiş, ergin kimse yoktur.

 

Cenâb-ı Hakk "Dünya oyundur, oyuncaktır. Siz de çocuklarsınız." (Ankebût Sûresi 64) diye buyurdu. Gerçekten de Allah ne güzel, ne doğru buyurmuştur.

 

Sen de oyunu, oyuncağı bırakmadıkça çocuksun; rûh arınmadıkça nasıl temiz olabilirsin?

 

***

 

Bu yazıdan tek gayemiz Allah rızası için faydalı olmak.

Allah Mesnevi’yi okuyup anlamayı ve uygulamayı cümlemize nasip etsin.

 

 

Celalin Penceresinden

 

 

Hastalar Risalesi – Birinci Deva 1/25

Hastalar Risalesi – Birinci Deva 1/25

 

Lise çağlarımda ben de her insan gibi gençliğimin en verimli yıllarını geçiriyordum. Fakat bir süre sonra sebebini henüz bilmediğim bir durum yaşıyor, yürürken zaman zaman dengemi kaybediyordum. 1993’te dengesiz yürümeme sebep olan ismini bile yeni duyduğum bir hastalık olan  Friedreich Atasisi (FA)  teşhisi konmuştu. Neye uğradığımı anlayamamış ve çok şaşırmıştım.

 

Kendinizi biranlık benim yerime koyun, yani empati yapın. Normal bir gençsiniz, herkes gibi istediğiniz her şeyi yapıyor, gezip dolaşıyorsunuz. Aniden sebebini bilmediğiniz ve sürekli ilerleyen bir hastalığınız var. Kabullenmek çok zor değil mi? Hele 1998’de tekerlekli sandalyeyi kabullenmek çok daha zor olmuştu benim için.

 

Etrafımdaki insanların dikkatli bakışları zoruma gider, uzaydan gelmişim hissini verirdi bana. Hastaneye gittiğimizde tekerlekli sandalyedeyim diye öncelik verilmesine de üzülürdüm o zamanlar.

 

Oysaki her engelli gibi benim de tek istediğim sıradan, normal biri olmaktı. Allah bana hidayet bahşedene kadar günlerim hep sıkıntılı geçti.

 

Yıl 2004, Rabbim hidayet nasibetmiş, adeta günlerce çölde kalmış, susuzluktan yanmış, kavrulmuş insan misali internetten dinimi araştırmaya koyuldum. Araştırırken büyük islam âlimi Rahmetli Bediüzzaman Said Nursi’nin (1876-1960) … Hastalar Risalesi’ni keşfettim. İsmi bile beni çok cezbetmişti.

 

Bediüzzaman, inkarcılık akımı karşısında Allah’ın izniyle tahkiki imanı kazanmamız ve ahiretimizi kurtarmamız için, 6000 sayfalık Risale-i Nur Külliyatının çoğunu hapiste hasta ve sıkıntı içinde yazmıştır.

 

İşte Hastalar Risalesi bu Külliyatın içinde küçük bir kitapçıktır. Aslında, Risale-i Nur Külliyatındandaki Lemalar isimli eserin, Yirmibeşinci Lema’sıdır.

 

Yirmi beş adet Deva isimli kısa bölümlerden oluşur. Bediüzzaman hazretleri eserin önsözünde, hastalara bir geçmiş olsun ve manevi şifa olsun diye yazdığını ifade eder.

 

Aslında Bediüzzaman Hastalar Risalesi adlı eserinde, hastalığın nimet tarafı olan manevi meyvelerinden bahsederek insanların keşke hasta olsam diyeceği bir eser olduğunu belirtir. Evet ben de yıllar içinde defalarca okudum. Gerçekten de hastalığın büyük bir nimet olduğunu, Rabbimin bir iltifatı olduğunu anladım ve hasta olduğuma çok şükrettim.

 

Yıllar önce bu eseri insanlara faydalı olmak için, bir blog sayfası açarak yayınlamıştık.

Şimdi aynı bloğun ilgili başlıklarına yazdığımız yorumları da ekleyeceğiz inşallah:

 

http://hastalar-risalesi.blogspot.com.tr/

 

Şimdi bu eşsiz eserin ilk devasını paylaşıyoruz ve sonrasında kısa bir yorum yazacağız:

 

BİRİNCİ DEVÂ

 

Birinci Deva        : Ey biçare (çaresiz) hasta! Merak etme, sabret. Senin hastalığın sana dert değil, belki bir nev’i (çeşit) dermandır (ilaçtır).

 

Çünkü ömür bir sermayedir, gidiyor. Meyvesi bulunmazsa zayi olur. Hem rahat ve gafletle olsa, pek çabuk gidiyor.

 

Hastalık, senin o sermayeni büyük kârlarla meyvedar (meyveli, verimli) ediyor.

 

Hem ömrün çabuk geçmesine meydan vermiyor, tutuyor, uzun ediyor, ta meyveleri verdikten sonra bırakıp gitsin.

 

İşte, ömrün hastalıkla uzun olmasına işareten bu darb-ı mesel (sık sık söylenen vecize) dillerde destandır ki, 

 

“Musibet (belâ, sıkıntı) zamanı çok uzundur; safa (Mutluluk, huzur) zamanı pek kısa oluyor.”

 

KISA BİR YORUM

 

Efendim bendeniz bir ilim aktarıcısıyım. Bu yorumları yıllardır dinlediğimiz sohbetlerden süzdük inşallah. Yani bu Devada Bediüzzaman hazretleri diyor ki:

 

Ey çaresiz hasta sabret! diyor, bu hastalık sana dert değil aslında dermandır, diyor.

 

Allah insanları imtihan için dünyaya gönderirken eline verdiği tek sermaye ömür dakikalarıdır. İnsanın görevi bu dakikaları boşa geçirmeden, hayırlı işler yapmaktır ki, bunlar o kısa ömrün meyveleridir.

 

Allah, insanı unutmaya meyilli yaratmıştır. Bir derdi olmadığı zaman, sağlığı yerinde olduğunda Allah’ı unutur, gafletle dünyaya dalar çoğu zaman…

 

İnsan, en çok çaresiz olduğu hastalık zamanında Allah’ı hatırlar. Çaresiz hastalığı olanlar, bir ibadet olan ölümü ve ahireti düşünür ve ibadete başlarlar.

 

Ağaç dikmekteki maksat meyvedir, insanın meyvesi ise hayırlı işler, salih amellerdir. Fakir doyurmak, yetim giydirmek, namaz, oruç, zekat, sadaka, güleryüz gibi işlerdir.

 

Son cümlede safa, yani mutluluk zamanları çok kısa oluyor, diyor. “Yaşlılardan hayat nasıl geçti?” diye  sorduğumuzda, ömrüm anlamadan hızla geçti bu yaşa geldim, diyor.

 

Hastalık zamanı pek uzun oluyor; Mesela on yıldır bu hastalığı çekiyorum diyor ve o on yıl, yüz yıl gibi uzun geliyor hasta olana, ve ömür dakikalarımızı boşa gafletle harcamak yerine, bu hastalığa sabreder şükredersek, o dakikaları ibadetle değerlendirmiş oluruz.

 

Zaten imanlı hastanın hastalığına sabretmesi çok sevaptır, bir de o sabrı ibadetle perçinler. Böylece o kısa dakikalar, ahirette milyon seneler cennet hayatına dönüşür, uzun ömür olur.

 

Evet işte o zaman Ömrümüz meyveli olur inşallah. Yani hastalığımız şifamız olur.

 

Çaresiz olsak da hiçbir zaman ümidimizi yitirmeyeceğiz. Bazen hastalık meyveleri verdirdikten sonra bırakıp gider, diyor. Yani Allah şifa verir inşallah, demek istiyor.

 

***

 

Bu yorumla birlikte Hastalar Risalesi Birinci Deva’yı bu linkten istediğiniz zaman okuyabilir ve bu linki çevrenizdeki engelli veya hasta dostlara iletebilirsiniz:

 

http://hastalar-risalesi.blogspot.com.tr/2012/11/birinci-deva.html

 

Efendim bu haftadan itibaren iki haftada bir Hastalar Risalesinden bir Deva paylaşacağız. Gayemiz Allah rızası için faydalı olmak…

 

Kalan 24 Deva’yı, Allah ömür verirse 48 hafta yani bir yılda bitireceğiz inşallah.

 

8 Nisan 2017

Evet bunun için, Bu hastalık bana Allah’ın hediyesidir. Çünkü Hz. Mevlana, Allah sevdiği kuluna dert verir, Firavun’un birkez bile başı ağrımadı, der.

 

Bugünüme binlerce elhamdülillah ! …


Bu yazıya katkılarından dolayı değerli edebiyat öğretmeni, aynı zamanda Ankara Sincan İbni Sina Anadolu Lisesi Müdür Yardımcısı Bülent Yolcu hocama çok teşekkür ederim.

    Celalin Penceresinden